Kurt!

Bir önceki yazımda paylaştığım gibi 8 senedir beni izlemekte ve dinlemekte olan bu devlet erkanı tüm uyarılarıma rağmen onlara uzattığım eli tutmamış, hakikatleri anlamamazlıktan gelmekle kalmamış bunca zamandır da perdelemiştir. Kendileri için sarf ettiğim onca gayret ve çabaya hasetlerinden ötürü şahsımı onlar tarafından kullanılmaya layık değersiz bir insan olarak hissettirme gayeleriyle karşılık vermiş ve aşağılık kimselerle arkadaşlıklar ve birlikteliklerini sürdürmeye devam etmişlerdir. Nitekim bu kimseler riyakarların kendileridir, ve Allah'ın emri ile insanlarla ve kendileriyle paylaştığım hakikatlere inanmamışlardır.

Defalarca tövbe etmelerini salık verdiğimiz ve Allah işi görme fırsatı tanıdığımız ve teşvik ettiğimiz bu kimseler böylesi şerefli bir göreve nail olmayı reddederek büyük bir gaflette bulunmuşlardır.

Bakınız Peygamberlerin ruhlarına karıştığım ve tüm ümmeti ve insanları davet etmeye niyet ettiğim bu yolda tam da şu anda karşıma çıkan ve uygulamaya koymam gereken emri sizlerle paylaşayım:

"Ey Musa! Bu sözün sonu yoktur. Haydi! O eşekleri çayırda bırak; o hoş otla hepsi smirking. Haydi! Bizim öfkeli kurtlarımız var. Kurtlarımızın ulumasını duyuyoruz; bu eşekleri onların yemeği yapalım. Hoş nefeslilik kimyası, senin dudağından bu eşekleri insan yapmak istedi. Sen, davette çok lütuf gösterdin ve cömertlik yaptın; o eşeklerin talihi ve rızkı yoktu. Azgınlıkları seni hayrette bıraktı, o zaman karşılık olarak da hasret içerler."

✌️😉