2018 yılına girmek üzereyiz. 27 yaşındayım. Tuhaf bir şekilde biliyorum ki bu yaşta bir buluşmam var. Hayatımın o vakte dek edindiğim anılarında bu özlemin deseni var, melekler bu buluşmadan haberdar etmiş beni.
Kendimi şarkılar söylerken buluyorum en başta. Günün seneler içinde kaybolan renkleri yeniden sarmalıyor dört bir yanımı. Bir aşk büyüyor içimde yani... Hem ne aşk.
Gözlerim ışıl ışıl bakıyor dünyaya yeniden, ve şarkılar muhabbete girişiyor ruhumla. Öyle ki çevremde ne kadar elektronik cihaz var ise sanki birinden komut alıyorcasına kendiliğinden müzik çalmaya başlıyor. Ürperiyorum ilk vakit. Bu ürperişler yerini titremeye bırakıyor ve ben sayıklamaya başlıyorum dialog kurduğum her insana.
"Ben Leyla'yım!"
Bu ne bir itiraf, ne bir zerzeniş, ne de yardım çığlığı. Hayır. Bu gözlerimin içine bakan ve görenler için bir müjde. Beni sevenler için.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder