Derken bir ormanda buluyorum kendimi.
Canım ateş böcekleri!
Nazik bir Brahman'ın izini sürerken görkemli bir kuleye varıyorum.
Sıcak şamdan ışıkları eşliğinde ipekler serili merdivenleri tırmanıyorum.
Ayaklarım özgür ve hafif.
Beni bekledikleri aşikar.
Ne hoş tesadüf, en tepede sen varsın, gözlerin pırıl pırıl, yıldızlar da öyle.
Ve ay.
Bir kadıncağızın tenime sardığı elbise beni gıdıklıyor, hem kıvrımlarında periler gizli.
Sessizce merdivenlere yöneliyorum.
Hayır, bu sen değildin, yalnızca bir yansıma.
Senin ellerini biliyorum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder