Nazenin

Göğsümde bir boşluk hissediyorum zaman zaman.
Söz gelimi değil, cismen hissediyorum o eksikliği.

Bir güldüm ben.
Bir güldüm ben ve dikenlerimi dahi sakınırdım insanlardan.
Beyaz yalanlarım vardı, renklendirerek gerçekleştirdiğim.
Çocukluğumdan beri öyle olagelmişti.
Bir yalancı değildim ben, bir çalgıcıydım.
Bir yazardım ben ve bir mühendis.
Korkak değildim ben, ürkek gülüşlerim vardı.

Aşk ya bu.
Cömert ya toprak.
Kim bilir, yine açarım hayatımın baharında.
Nazenin yürekleri kanatır dikenlerim.
Gözyaşlarım olur şifa.