Ve sevgili kardeşimin kahkahalara boğularak bacaklarıma sarıldığı zamanlar vardı.
Hızımı kesen bu küçük hergelenin şımarık halleri gülümsetirdi beni.
Ben oradaydım.
Ne kadar üzgün, ne kadar yüklü olursam olayım, onun mutluluğu yüreğimi hafifletirdi.
Ben oradaydım.
Sevgi ve hoşgörü ile yola çıkmak, hakikaten...
Ne hoştu.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder