Güneş

Bugün rüyamda Güneş'in tüm güzelliğiyle içime doğduğunu gördüm.

Kimi düşüncelerimi artık kağıda dökme, kaydını tutma ihtiyacı hissediyorum.
Yüreğimiz incitildi.
Kelam diyorlar ya.
Yara işte.

Hakkımı aramayı öğrendim bu süreçte.
Şunu sorgulayabilecek kadar:
Bunca şerefsizliğin, namussuzluğun yapıldığı bu dünyada,
Şeytana duyulan itibarın insana duyulandan fazla olduğu bu zamanlarda,
Bu yara neden bizde açıldı?
Ve şu iddiada bulunacak kadar:
Beni yaratıp bu aleme indiren Yüce Yaradan'ın bende Hakkı var ise,
Benim de O'nda Hakkım var.
Biz nurumuzu söndürmedik.

Şeytan kendisine sunulan sevginin karşılığı olarak insanı yoldan saptırmaya çalışır ise şayet,
Ne Allah'tan intikam almış sayılır, ne de dava kazanmış.
İnsan ise putlara taparak Şeytan'a itibar kazandıramaz gözümde.
Kıblesi para, yöntemi zorbalık olan mahlukat ile de yol almak istemem.

Çığlıklar atıyorum salonumda:
"Tüm alem duysun beni!
Biz bu aleme acı çekmeye gelmedik!
Bu yara iyileştirilmeli! Bu yara iyileşmeli!
İnsan şereflidir!"

Haklıyım da.