Aşkı aramanın beni bir aptal eyleyeceğini hiç sanmam.
Bilmem neden saklanırım.
Ah hayır biliyorum.
Dargınım işte!
Namussuz bir hikayenin parçası olmak istemedim.
Bu benim Nar'ım.
Canıma kast ederken,
Karşımda seni bulmak.
Ne kutlu zafer olurdu.
Aşkı aramanın beni bir aptal eyleyeceğini hiç sanmam.
Bilmem neden saklanırım.
Ah hayır biliyorum.
Dargınım işte!
Namussuz bir hikayenin parçası olmak istemedim.
Bu benim Nar'ım.
Canıma kast ederken,
Karşımda seni bulmak.
Ne kutlu zafer olurdu.
Whom I thought was the right one,
Was just so wrong...
I cannot help but wonder.
About the wrong one.
And let me correct myself.
Wonder leads to wondrous.
Just being kind, in a harsh way.
Yes, I am so sick of this nonsense.
Anlıyor musun?
Ben hep gittim kirlenirken.
Ellerin paklar mı beni?
Ya dudakların.
.
.
.
Ne yapıyorum ben?
Me çok soru var cevaplanacak.
Keyiflenmeyecek gibi değil.
Ne olursun anla.
Dear Jack,
In the current situation, I found myself in,
I am feeling... suspended.
I hoped that God would just hug me and... take me.
Well, I guess I must find a path now.
For all of us really.
I am sorry.
Don't you think that it's funny how people assume that they know you just by making a clear guess about your daily routine or which color of wine you will choose to drink that day?
With utmost sincerity,
She was one of the strongest women on earth.
If only you knew her.
Love,
So...
I've been hiding.
And lately, sloughing.
Yepp, literally.
Will it help?
I doubt that.
Doubt... kind of a signature of mine.
So...
Make me believe.
Oh mind me please, I am talking to myself.
Find me in a crowded pile of words.
Read me and bring me to life.
Love?
Lost and Found.
Constantly.
Is it amnesia really?
Sanırım...
İçinde bulunduğunuz durumu algılama şekliniz vuku bulan olayların tarafınızdan nasıl sonuçlandırılacağını, bu sonuçların sizi hangi kapılara yönlendireceğini ne kadar önemli oranda etkilediğini tartışmamıza gerek yok.
Bundan yalnızca birkaç sene öncesine kadar... elimden gelenin en iyisine yaptığıma inandım hep.
Yalnızca içimde gitgide büyüyen ve benim görmezden geldiğim öfke sinsice kontrol edilemez bir hal almıştı.
Nasıl olur da ben böylesine çabalarken bu kadar zarar gördüğümü sorgularken son derece fantastik bir hal aldı hayatım.
Sonunda beklediğim adamı bulduğumu sanarken aldığım hiç de hoş olmayan yara ve damlayı taşıran son damla.
Bunu güzel dileklerimin, her düştüğümde geri kalkmamın karşılığı olarak aldığım bir ceza olarak algılamaya başladığım nokta.
Ve gözünü ölüme dikip beklemeye başlayan isyankar prenses.
Anlıyorsunuz ya, heves kalması gerekiyor insanın içinde.
Yine de...
Bunu yüreğimin hakikatlerini kanıtlamak için bir fırsat olarak görüp, beni durmadan yersiz ithamlarla yargılayarak hiç de Hak'tan olmayan bir intikamın peşinde koşan, bu yolculuğu bana zehir etmeye çabalayan kişi ve kişilere kulak tıkayarak Allah'a şükredebilir, yoluma bakabilir, kendimi iyileştirebilir, gerçekleştirebilirdim.
Ve gerçek şu ki, ihtiyacım olan herşey gözlerimin önündeydi.
Ve tek inanmam gereken kendimdim.
Öfkemi yok etmem gerekirken kendimi ve değer verdiklerimi hedefi haline getirmemeliydim.
Umuyor ve diliyorum ki Begüm'ü affedebilirsin Allah'ım.
Vallahi iyileşmek istiyorum.
Olabildiği kadar gerçek.
My Dearest Begüm,
Know your worth.
What you mean is,
God's proudest, greatest secret, an unsolved mystery, and true love.
Heal now.
Bundan 2 sene evvel.
Datça'dayım.
Rüyamda annem ile (lakin o olmadığını biliyorum) bilgisayar oyunları oynuyoruz.
Bu oyunlarda oldukça başarılıyım, yüzümü gülümseme kaplıyor.
Dönüp anneme "İşin sırrı bunların oyun olduğunun farkında olmak." diyorum.
Yüzü sinirli bir hal alıyor, başka bir oyun açıyor hemen.
Pek umursamadan ekrana kilitlenip hazırlanıyorum, ve karanlık beni kendine çekmeye başlıyor...
Derken yukarıdan gelen üç tıklama sesi ile uyanıyorum.
Güm Güm Güm.
Bana yaptığın her haksız ve yersiz suçlamanın, cahil nefretinin seni ve benden intikam almak için kullandığın herşeyi o deliğe itmeye başladığı gün bugün.
Ben Begüm.
Şimdi çırpın.
Byük aşklar nefretle başlar diyorlar.
Nefretin dahi inceliksizdi.
Ben, Aşk.
Hak'kı bilen, bana döner.
Ankara'da babannemlerle birlikte gittiğimiz bir tiyatro oyunundan dönüyoruz.
O şarkı çalıyor.
Sen Ağlama
Biri beni izliyor biliyorum, belki de yalnızca izimi sürüyor.
Bunun beni huzursuz etmesi gerekirken içim sıcacık oluyor.
Güven...
Ruhum.
Bedenime mukayyet ol.