Sahnede, loş ışıkların altındaydı adam.
Müzik nasıl da tatlı doluyordu kulaklarıma.
Şarkıyı hatırlamıyorum, hafızam bulanık hala.
Göz göze geldik bir anda.
Sinsi bir gülüş, ateş saçan gözler gördüm.
Gülümsemem dondu.
Gönül gözüyle hatırladım defalarca o anı.
O zaman nasıl da aydınlanıyor utangaç gülüşler, çekingen bakışlar.
Gönlüme sağlık.
Bilmiyorum kaderin mi oyunu, tanrının mı planıydı o gece.
Belki de kulağına fısıldadılar rolünü.
Ama endişelenme adam.
Endişelenmeyin.
Aşk ile yaşayacağız bize sunulan hayatı.
Aşk ile oynayacak, aşk ile dans edeceğiz.
Çok geç olmadan utanacağız, sevgi sarmalayacak her bir yanımızı.
Bu keşkelere bir son vermek gerek.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder