O sırada babamın bir restorantda pencere kenarında oturduğunu tahmin ediyorum.
Karşısında Emre oturuyor.
Alkollü babam ağlıyor.
"Ben kızıma iyi babalık yapamadım mı? Neden sigaraya başladı?"
Lisedeyim henüz, gözlerinden yaşlar dökülüyor, bana çok değer veriyor olmalı.
Elimi Emre'nin başının üstüne yerleştiriyorum.
Med cezir.
Kıyamıyorum sonunda.
Babam polis benim, güçlü kuvvetli kolları var.
Gücünü de sakınmaz.
Bak, bunlar annemin kolları.
Yüzümü, bedenimi şeref yoksunu darbelerden korurken.
Şefkatli, merhametli, güvenli.
Anlıyorsun ya hayat ile mücadelesinde yenik düşmeye başladığında eşine, çocuğuna, bebeğine zulüm etmeyi hak görenlerden hoşlanmıyorum.
Kitapta zalim bir milletten bahsediyor.
Benim milletim şerefli.
